امين رويحه
194
درمان با گياهان از نظر طب قديم و جديد با تصاوير گياهان ( فارسى )
گياهى است نظير چوب كه چند سال عمر مىكنند ، در بيابانها مىرويد و ريشههاى طولانى دارد و از جنس گياهان شاخهدار است . ريشههاى آن را كه شيرين هستند مىكوبند ، و در طب استعمال مىنمايند . نيز شربت معروف سوس را از آن درست مىكنند . مكان روييدن : گياهى است بيابانى كه در زمينهاى شنى و در كنار بحر ابيض مىرويد . اوصاف و مشخصات آن : گياهى است كه ارتفاع آن تا دو متر مىرسد ، ساقهء آن عمودى و به شكل چوب است ، برگهايش مانند خوشه و كوچك و بيضوى - شكل مىباشند ، سطح پائين آن چسبنده است ، گلهايش نيلى رنگ مايل بكبودى و به شكل انگور هستند ، ريشههايش زرد رنگ و مانند چوب و بضخامت انگشت دست مىباشند . قسمت طبى آن : ريشههاى سفت آن در ابتداى فروردين و ارديبهشت و در ابتداى مهر و آبان به مصرف طب مىرسند . مواد فعال آن : كليتسيريتسين كه شبيه به مادهء : سابونين است و سرفه را تسكين مىدهد ، بلغم يا آب بينى را روان مىنمايد ، مزاج را لينت مىدهد ادرار آور است . استعمال طبى آن : 1 - از خارج : ( استعمال طبى ندارد ) ب - از داخل : از ريشهء اين گياه يك مايع و آشاميدنى معطرى درست مىكنند كه در فصل تابستان نظير آشاميدنىهاى خنك مصرف مىشود . جوشانده و شيرهء اين گياه را به منظور امراض طبى از قبيل : معالجهء التهاب